Józef Piotrowski

Józef Jan Piotrowski urodził się 16 marca 1878 roku w Krakowie, gdzie zmarł w 1944 roku. Po ukończeniu w 1899 roku krakowskiej Szkoły Przemysłowej rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych. Uczyli go między innymi Konstanty Laszczka, Józef Unierzyski i Leon Wyczółkowski; studia ukończył w 1906 roku. Od 1910 roku należał do Towarzystwa „Strzelec”.

We wrześniu 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich i pracował w służbach werbunkowych. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył w Wojsku Polskim, między innymi w Powiatowej Komendzie Uzupełnień w Kielcach oraz w Dowództwie Okręgu Korpusu V w Krakowie. W 1928 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Był internowany, a później wcielony do armii austriackiej, z którą walczył we Włoszech.

Po przejściu na emeryturę poświęcił się malarstwu. Należał do Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków i krakowskiej sekcji Legionistów Plastyków. Tworzył pejzaże, widoki miast i wnętrz, detale architektoniczne oraz kwiaty. W jego twórczości pojawiały się także motywy związane ze służbą w Legionach. W 1937 roku otrzymał Medal Niepodległości.

Na podstawie artykułu „Józef Piotrowski (malarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.