Józef Pollak

Józef Pollak, polski pisarz, nauczyciel i działacz pacyfistyczny, urodził się 18 lutego 1882 roku w Krakowie. W latach 1901-1905 studiował germanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1904 roku spędził semestr w Berlinie. W 1911 roku uzyskał doktorat z germanistyki na podstawie rozprawy o dramacie Gottholda Lessinga „Natan mędrzec”. Pracował jako nauczyciel w Krakowie i Tarnowie, a po I wojnie światowej także w warszawskim gimnazjum oraz jako lektor języka niemieckiego w Wyższej Szkole Handlowej.

W 1924 roku przewodniczył polskiej sekcji podczas Międzynarodowego Kongresu Pokoju w Berlinie. W czasie II wojny światowej uczestniczył w tajnym nauczaniu, a po wojnie pracował w łódzkiej filii Szkoły Głównej Handlowej. Publikował powieści, dramaty i zbiory nowel. Do jego książek należą między innymi „Wielkie dusze”, „Ślepcy”, „Via Crucis” i „Paweł Chyć”, a wśród dramatów są „Tadeusz Reytan” oraz „Książę Józef”. Zmarł 13 marca 1947 roku w Łodzi. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Józef Pollak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.