Karol Gordon

Karol Gordon de Huntly herbu własnego Bydant, zapisywany także jako de Huntlej, urodził się w 1749 roku w Krakowie. Pochodził ze szkockiej rodziny szlacheckiej należącej do klanu Gordonów. Jej przedstawiciele przenieśli się do Polski w XVII wieku i uzyskali indygenaty. Ojciec Karola, Piotr, posiadał Kamienicę Książęcą przy krakowskim Rynku. Gordon rozpoczął służbę wojskową w wieku 10 lat jako towarzysz w pułku dragonów w Łowiczu. Później służył w 9 Regimencie Pieszym Raczyńskiego, awansując od chorążego w 1766 roku do pułkownika w 1791 roku.

W 1792 roku dowodził regimentem podczas wojny polsko-rosyjskiej, uczestnicząc między innymi w bitwie pod Zieleńcami. Po wybuchu insurekcji kościuszkowskiej przystąpił do powstania wraz ze swoim pułkiem. Brał udział w bitwie pod Szczekocinami oraz walkach podczas oblężenia Warszawy, gdzie został ciężko ranny. Po zakończeniu czynnej służby wrócił do Krakowa. W czasach Księstwa Warszawskiego pozostawał w rezerwie, a w 1816 roku został komendantem milicji miejskiej Wolnego Miasta Krakowa. Zmarł 18 grudnia 1820 roku w Krakowie i został tam pochowany.

Na podstawie artykułu „Karol Gordon” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.