Katarzyna Potocka
Działacz społeczny, kolekcjoner sztuki
- Urodzona
- 10 grudnia 1825
- Zmarła
- 27 września 1907, Krzeszowice
- Zawody
- działacz społeczny, kolekcjoner sztuki
Katarzyna Zofia Potocka z Branickich, polska arystokratka i hrabina, urodziła się 10 grudnia 1825 roku w Lubomlu. W 1847 roku w Dreźnie poślubiła Adama Józefa Potockiego i zamieszkała z nim w Krakowie, w pałacu „Pod Baranami”. Była związana z Krakowem, gdzie działała społecznie i przewodniczyła Towarzystwu Dobroczynności. Po pożarze miasta pomagała jego mieszkańcom, wypłacając pogorzelcom zapomogi.
Potocka kolekcjonowała polskie pasy szlacheckie i wspierała prace naukowe profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego. W swoich dobrach wspierała mieszkańców, zakładała szkoły wiejskie, kasy pożyczkowe i zakłady filantropijne, fundowała też kościoły. Wprowadziła emerytury dla oficjalistów i służby. Po śmierci męża w 1872 roku zajęła się wychowaniem dzieci i zarządzaniem majątkiem. Zmarła 27 września 1907 roku w Krzeszowicach, gdzie została pochowana w krypcie Potockich herbu Pilawa w kościele św. Marcina.
Na podstawie artykułu „Katarzyna Potocka (1825–1907)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.