Leon Bianchi
Oficer
- Urodzony
- 21 maja 1896, Kraków
- Zmarł
- 6 października 1944, Oflag VI B Dössel
- Zawód
- oficer
Leon Bianchi urodził się 21 maja 1896 roku w Krakowie. Był podpułkownikiem dyplomowanym saperów Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. Od 1913 roku należał do Związku Strzeleckiego, a w 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Po służbie na froncie i zranieniu w bitwie pod Kostiuchnówką został wcielony do armii austro-węgierskiej. Należał także do Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, brał udział w obronie Lwowa i III powstaniu śląskim.
W kolejnych latach służył na stanowiskach dowódczych i sztabowych, m.in. w jednostkach saperów. Z Krakowem był związany również służbowo: od 1925 roku służył w 5 pułku saperów. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną i uzyskał dyplom oficera dyplomowanego. W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził saperami Armii „Poznań” i walczył nad Bzurą. Po dostaniu się do niewoli przebywał w oflagach, w tym w Dössel, gdzie zmarł 6 października 1944 roku wskutek ran odniesionych podczas bombardowania. Został pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika. Otrzymał m.in. Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari i Krzyż Niepodległości.
Na podstawie artykułu „Leon Bianchi” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
