Leon Karliński

Leon Karliński (20 grudnia 1863 - 23 stycznia 1943) był polskim urzędnikiem kolejowym i ministrem kolei żelaznych. Urodził się w Krakowie, w rodzinie Franciszka Karlińskiego i Ludmiły Lucker. Po ukończeniu gimnazjum św. Jacka odbył służbę wojskową w armii austro-węgierskiej, a następnie studiował przez cztery semestry na Wydziale Leśnym Wyższej Szkoły Przyrodniczej w Wiedniu. Studiów nie ukończył. W 1884 roku rozpoczął pracę w państwowym kolejnictwie galicyjskim. Zajmował stanowiska na stacjach w Galicji, a później pracował w krakowskiej Dyrekcji Kolei i austriackim Ministerstwie Kolei.

Po I wojnie światowej zajmował się sprawami likwidacji polskich spraw kolejowych na obszarze byłej monarchii habsburskiej. W 1922 roku został prezesem bytomskiej Dyrekcji Kolei. 28 maja 1923 roku objął urząd ministra kolei żelaznych w rządzie Wincentego Witosa. Zabiegał między innymi o udział Polski w Międzynarodowym Związku Kolejowym oraz o poprawę warunków socjalnych pracowników kolei. Został odwołany 14 września 1923 roku. Po odejściu z rządu osiadł w rodzinnym Krakowie. W 1940 roku niemieckie władze okupacyjne wysiedliły go z mieszkania. Zmarł w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Leon Karliński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.