Leszek Starzyński

Leszek Starzyński, znany także jako Leszek Jerzy Dominowski i używający pseudonimu Malewa, urodził się 5 lutego 1922 roku w Krakowie. Był żołnierzem Wojska Polskiego, oficerem Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, porucznikiem łączności oraz cichociemnym. W danych biograficznych określany jest także jako sportowiec. W 1939 roku ukończył warszawskie I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego. We wrześniu tego roku służył jako goniec motocyklowy w Sztabie Obrony Warszawy, a następnie zorganizował sekcję gońców.

Po przeszkoleniu w Wielkiej Brytanii i we Włoszech został zrzucony do Polski w lipcu 1944 roku w ramach operacji „Most III”. Podczas powstania warszawskiego walczył w Zgrupowaniu Radosław, a następnie pracował jako radiotelegrafista. Po wojnie mieszkał w Londynie, gdzie ukończył studia ekonomiczne, a w 1952 roku wyemigrował do Kanady. Pracował między innymi w przedsiębiorstwach przemysłu metalowego w Kingston, Montrealu i Genewie. Był autorem wspomnień opublikowanych w książce „Drogi cichociemnych”. Otrzymał Krzyż Walecznych, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami i Medal Wojska. Zmarł 21 października 1990 roku w Kingston w Ontario.

Na podstawie artykułu „Leszek Starzyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.