Ludwik Eminowicz
Poeta
- Urodzony
- 3 sierpnia 1880, Kraków
- Zmarł
- 5 grudnia 1946
- Zawód
- poeta
Ludwik Eminowicz (3 sierpnia 1880 - 5 grudnia 1946) był polskim poetą i tłumaczem, tworzącym w czasach Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Urodził się w Krakowie, a zmarł w Przesiece. Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, po czym pracował jako nauczyciel gimnazjalny. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pełnił funkcję radcy ministerialnego oraz naczelnika wydziału w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej.
Publikował między innymi w czasopismach „Chimera”, „Krytyka” i „Maski”. Tworzył głównie lirykę i poematy; do jego utworów należą „Pathétique” z 1913 roku, „Wariacje” z 1918 roku i „Drabina Jakubowa” z 1938 roku. Przełożył na język polski tragedię „Bachantki” Eurypidesa oraz powieść „Diable eliksiry” E.T.A. Hoffmanna. W 1929 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi za zasługi na polu propagandy zagranicą polskiej pracy społecznej, a w 1945 roku nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za twórczość poetycką. W jednym ze swoich utworów wspominał go Tadeusz Różewicz.
Na podstawie artykułu „Ludwik Eminowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
