Ludwik Gędłek

Ludwik Gędłek (1847-1904) był polskim malarzem urodzonym w Krakowie. W latach 1861-1872 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza. Dzięki uzyskanemu stypendium kontynuował naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, gdzie w latach 1872-1877 kształcił się u Eduarda Peithnera von Lichtenfelsa i Carla Wurzingera. Po ukończeniu studiów zamieszkał na stałe w Wiedniu, utrzymując kontakty z krajem.

Po raz pierwszy wystawił obrazy w 1863 roku na wystawie krakowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych. Później prezentował prace na wystawach Towarzystwa we Lwowie, w salonie Krywulta w Warszawie oraz w Dreźnie. Specjalizował się w technice olejnej. Tworzył obrazy o tematyce związanej z życiem polskiej wsi i dziejami Polski, a częstym motywem jego prac były konie. Znaczna część obrazów znalazła się w zbiorach austriackich i prywatnych kolekcjach polskich. Prace Gędłka znajdują się także w Muzeum Narodowym w Warszawie, Lwowskiej Galerii Sztuki i Muzeum Polskim w Chicago. Zmarł w Wiedniu 15 lutego 1904 roku.

Na podstawie artykułu „Ludwik Gędłek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.