Ludwik Hajdukiewicz

Ludwik Mateusz Hajdukiewicz, polski malarz i polichromista, urodził się 24 lipca 1886 roku w Krakowie. Studiował malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1906-1914, w pracowniach Jacka Malczewskiego i Teodora Axentowicza; studia ukończył w 1920 roku. Tworzył głównie portrety i martwe natury, zwłaszcza kompozycje kwiatowe, a także pejzaże i sceny rodzajowe. Posługiwał się przede wszystkim techniką olejną, używał też pasteli i akwareli. W 1922 roku wykonał ilustracje do albumu „Stary Kraków”.

W latach 20. i 30. pracował artystycznie w Krakowie i Warszawie. Był urzędnikiem Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie oraz członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. Podczas okupacji niemieckiej przebywał na Lubelszczyźnie, a w latach 1941-1943 w Trześni realizował polichromię i inne prace malarskie w kościele parafialnym. Po wojnie przeniósł się do Oleśnicy i podjął pracę w Wydziale Kultury Powiatowej Rady Narodowej. Zmarł tam 6 kwietnia 1946 roku i został pochowany na miejscowym cmentarzu komunalnym.

Na podstawie artykułu „Ludwik Hajdukiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.