Ludwik Perzyna
Lekarz, mnich
- Urodzony
- 1742, Kraków
- Zmarł
- 1812, Warszawa
- Zawody
- lekarz, mnich
Ludwik Perzyna (1742-1812) był polskim lekarzem, zakonnikiem bonifratrów i autorem publikacji medycznych. Urodził się w Krakowie, a zmarł w Warszawie. Praktykę lekarską prowadził początkowo na Podolu, Pokuciu, Wołoszczyźnie i Spiszu. W 1782 roku wstąpił do zakonu bonifratrów, a w 1786 złożył śluby wieczyste. W latach 1790-1793 pracował jako lekarz w szpitalu Jana Bożego w Warszawie. Później został przeorem klasztoru i lekarzem Szpitala św. Ducha w Kaliszu, a od 1807 roku pełnił funkcję przeora w Łowiczu.
W swoich książkach przekazywał wiedzę medyczną, między innymi osobom z niższych warstw społeczeństwa. Pisał o higienie, ruchu i umiarkowaniu w jedzeniu i piciu, a także zwalczał przesądy dotyczące chorób. Do jego publikacji należały „Lekarz dla włościan”, „Anatomia krótko zebrana” oraz „Nauka położna”. W pracach przedstawiał zalecenia dotyczące chorób i ich leczenia, a część treści układał w formie pytań i odpowiedzi. Opracował również polskie określenia dla pojęć medycznych używanych wcześniej po łacinie.
Na podstawie artykułu „Ludwik Perzyna” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
