Ludwik Solski

Ludwik Solski, właściwie Ludwik Napoleon Sosnowski, urodził się 20 stycznia 1855 roku w Gdowie, a zmarł 19 grudnia 1954 roku w Krakowie. Był aktorem, reżyserem i dyrektorem teatru. Debiutował w Krakowie w 1876 roku, następnie występował w teatrzykach wędrownych. W latach 1883-1900 ponownie pracował w Krakowie, a przez kolejne cztery lata występował w Teatrze Wielkim we Lwowie. Od 1905 do 1913 roku kierował Teatrem Miejskim w Krakowie. W następnych latach pracował i reżyserował w różnych teatrach Polski.

W jego repertuarze znalazły się utwory Tołstoja, Czechowa i Gorkiego oraz adaptacje dzieł Dostojewskiego. Szczególnie zapamiętano jego niemą rolę Starego Wiarusa w „Warszawiance” Stanisława Wyspiańskiego, wystawionej w 1898 roku w Krakowie. Solski występował na scenie do 5 czerwca 1954 roku, kiedy zagrał Dyndalskiego w „Zemście” Aleksandra Fredry. Wystąpił także w czterech filmach, między innymi w „Ziemi obiecanej” z 1927 roku. Otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego i był honorowym obywatelem Krakowa. Został pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce.

Na podstawie artykułu „Ludwik Solski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.