Ludwik Stomma

Ludwik Franciszek Stomma był polskim antropologiem kultury, etnologiem, nauczycielem akademickim i publicystą. Urodził się 22 marca 1950 roku w Krakowie. Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie, a następnie etnografię na Uniwersytecie Warszawskim. W 1976 roku obronił doktorat, a w 1981 uzyskał habilitację. Wykładał między innymi na Uniwersytecie Warszawskim, KUL, Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1981 roku wyjechał do Francji, gdzie pracował na Sorbonie w ramach École pratique des hautes études.

Od 1990 roku był stałym felietonistą „Polityki”, publikował także w innych czasopismach. Napisał czternaście książek, w tym publikacje dotyczące antropologii, historii i biografii. W 1991 roku jego rozprawa doktorska stała się przedmiotem polemiki w „Etnografii Polskiej”; zarzuty dotyczące jej części astronomicznej i obserwatorium w Skordiowie zostały zakwestionowane przez innych autorów, a Stomma odrzucił je w odpowiedzi. Był synem Stanisława Stommy. Zmarł 7 marca 2020 roku w Saint-Cloud pod Paryżem.

Na podstawie artykułu „Ludwik Stomma” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.