Ludwik Szczepański
Dziennikarz, pisarz, poeta
- Urodzony
- 5 marca 1872, Kraków
- Zmarł
- 9 lutego 1954, Kraków
- Zawody
- dziennikarz, pisarz, poeta
Ludwik Szczepański, używający pseudonimu Wincenty Ogórek, był polskim literatem, publicystą, dziennikarzem i poetą. Urodził się 5 marca 1872 roku w Krakowie, gdzie także zmarł. Był synem literata i publicysty Alfreda Szczepańskiego oraz ojcem Jana Alfreda i Alfreda Szczepańskich. Studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim i Uniwersytecie Jagiellońskim. W młodości uprawiał taternictwo, a przez większość życia zajmował się dziennikarstwem.
Wydawał czasopisma „Życie”, „Urwisz”, „Ilustracja Polska” i „Nowiny dla Wszystkich”. W dwudziestoleciu międzywojennym pracował w „Ilustrowanym Kurierze Codziennym”. Interesował się spirytyzmem, pisał na ten temat broszury i współtworzył Towarzystwo Metapsychiczne w Krakowie. W 1897 roku opublikował tomiki poezji „Hymny” oraz „Srebrne noce. Lunatica”, a później powieści „Król powietrza” i „Przewrót”. W 1935 roku otrzymał Srebrny Wawrzyn Akademicki. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Na podstawie artykułu „Ludwik Szczepański (pisarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
