Ludwik Żeleński
Polski działacz sportowy
- Urodzony
- 27 lutego 1870, Kraków
- Zmarł
- 1940
Ludwik Żeleński, polski działacz sportowy, urodził się 27 lutego 1870 roku w Krakowie, gdzie zmarł 2 stycznia 1940 roku. Był jednym z założycieli Związku Polskiego Piłki Nożnej i jego pierwszym prezesem. Studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim oraz nauki rolnicze w Landwirtschaftliche Akademie w Hohenheim. W latach 1904-1906 pracował jako zastępca profesora w Studium Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zrezygnował z tej pracy ze względu na stan zdrowia.
W listopadzie 1911 roku został p.o. prezesa Związku Polskiego Piłki Nożnej, a w styczniu 1912 roku wybrano go na prezesa. Z funkcji zrezygnował w styczniu 1913 roku z powodów zdrowotnych. W lutym tego samego roku został wiceprezesem związku i pełnił tę funkcję do 15 lutego 1914 roku. Od 15 lutego 1920 do 30 stycznia 1921 kierował Krakowskim Związkiem Okręgowym Piłki Nożnej. Był inicjatorem Pucharu Żeleńskiego, opracował jego regulamin i ufundował trofeum. Rozgrywki o puchar odbywały się od 1912 roku. Żeleński był wnukiem Marcjana Władysława Żeleńskiego i bratankiem kompozytora Władysława.
Na podstawie artykułu „Ludwik Żeleński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
