Łukasz Opaliński
Pisarz, poeta, polityk
- Urodzony
- 1612, Kraków
- Zmarł
- 1662, Staszów
- Zawody
- pisarz, poeta, polityk
Łukasz Opaliński herbu Łodzia (1612-1662) był pisarzem, poetą i politykiem. Urodził się w Krakowie, a zmarł w Staszowie. Był synem Piotra Opalińskiego, wojewody poznańskiego, i Zofii z Kostków oraz bratem Krzysztofa Opalińskiego. Kształcił się w Akademii Lubrańskiego w Poznaniu, a następnie na uniwersytetach w Louvain, Orleanie i Padwie. W 1639 roku poślubił Izabelę Tęczyńską; mieli troje dzieci.
Od 1631 roku był starostą pobiedziskim, a później pełnił funkcje podkomorzego kaliskiego i poznańskiego. W 1638 roku przewodniczył obradom sejmu, a od 1650 roku był marszałkiem nadwornym koronnym. Działalność polityczną rozpoczął jako poseł województwa poznańskiego na sejmie elekcyjnym w 1632 roku. Podczas potopu szwedzkiego pozostał przy królu i towarzyszył mu w ucieczce na Śląsk.
Opaliński tworzył jako poeta, satyryk i pisarz polityczny, zajmował się także teorią literatury. W swoich pismach analizował ustrój Rzeczypospolitej i przedstawiał propozycje jego reformy. Do jego dzieł należą między innymi „Rozmowa plebana z ziemianinem”, „Polonia defensa contra Joannem Barclaium” i „Poeta nowy”.
Na podstawie artykułu „Łukasz Opaliński młodszy” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
