Maria Grossek-Korycka
Pisarz, poeta, publicysta
- Urodzona
- 8 grudnia 1864, Kraków
- Zmarła
- 15 kwietnia 1926, Warszawa
- Zawody
- pisarz, poeta, publicysta
Maria Grossek-Korycka, z domu Nowicka, urodziła się 8 grudnia 1864 roku w Krakowie, a zmarła 15 kwietnia 1926 roku w Warszawie. Była poetką, tłumaczką i publicystką. Studiowała medycynę i matematykę w Petersburgu, a następnie filologię w Krakowie. Po studiach osiadła na Ukrainie i pracowała jako nauczycielka. Po śmierci pierwszego męża, w 1908 roku, przeprowadziła się z Kijowa nad Wisłę; mieszkała między innymi w Warszawie i Jędrzejowie, a także zaczęła zajmować się publicystyką.
W poezji nawiązywała do ekspresjonizmu i polskiej tradycji romantycznej. W późniejszych utworach pojawiały się także wątki bergsonizmu i mistycyzmu. W „Medytacjach” z 1913 roku przedstawiła poglądy etyczne, krytykując filozofię Nietzschego i łącząc myśl Henriego Bergsona z tematami chrześcijańskimi. Była autorką między innymi poematu „Hafciarka”, powieści „Serce” oraz zbioru reportaży i artykułów „Z krainy piękna”. Tłumaczyła poezję Émile’a Verhaerena, wydaną w tomie „Jasne godziny”.
Na podstawie artykułu „Maria Grossek-Korycka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
