Marian Markiewicz

Marian Adam Markiewicz urodził się 8 grudnia 1895 roku w Krakowie, gdzie zmarł 14 grudnia 1965 roku. Był oficerem piechoty Wojska Polskiego, działaczem niepodległościowym i piłkarzem. Uczył się w krakowskich szkołach, a w 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Po służbie w II Brygadzie i internowaniu został wcielony do armii austriackiej, w której walczył na frontach włoskim i serbskim. W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej oraz w wojnie obronnej 1939 roku, podczas której dowodził 13 pułkiem piechoty. Po kapitulacji przebywał w obozie jenieckim, a następnie ukrywał się w Krakowie. W 1945 roku został wcielony do ludowego Wojska Polskiego. Po zwolnieniu pracował jako kierownik zaopatrzenia w Krakowskim Zarządzie Aptek.

W latach 1918-1926 występował w Wiśle Kraków. Z klubem zdobył wicemistrzostwo Polski w 1923 roku i brązowy medal w 1925 roku, rozgrywając łącznie 15 spotkań. Trzykrotnie zagrał w reprezentacji Polski; zadebiutował w 1924 roku w meczu ze Stanami Zjednoczonymi. Otrzymał m.in. Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości i trzykrotnie Krzyż Walecznych.

Na podstawie artykułu „Marian Markiewicz (1895–1965)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.