Roman Ingarden

Roman Witold Ingarden urodził się 5 lutego 1893 roku w Krakowie, a zmarł 14 czerwca 1970 roku w tym samym mieście. Studiował filozofię i matematykę we Lwowie oraz w Getyndze. W 1918 roku uzyskał doktorat pod kierunkiem Edmunda Husserla. Pracował jako nauczyciel gimnazjalny, a następnie został profesorem Uniwersytetu Lwowskiego. Po drugiej wojnie światowej wykładał na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu i Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Zajmował się epistemologią, ontologią i estetyką, a także aksjologią, antropologią filozoficzną oraz filozofią języka. W epistemologii opowiadał się za realizmem, a w ontologii analizował między innymi realny, idealny, intencjonalny i absolutny sposób istnienia. Podczas wojny uczestniczył w tajnym nauczaniu i pracował nad „Sporem o istnienie świata”. Opublikował 224 prace, głównie po polsku i niemiecku, oraz tłumaczył na polski, między innymi „Krytykę czystego rozumu” Immanuela Kanta. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Roman Ingarden” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.