Stanisław Biel

Stanisław Biel (22 kwietnia 1929 - 19 lutego 2021) był polskim wspinaczem i alpinistą, a także autorem artykułów o tematyce wspinaczkowej. Urodził się i zmarł w Krakowie. Ukończył Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie; był inżynierem elektrykiem i magistrem metalurgii. Pracował jako asystent na Wydziale Elektromechanicznym AGH, następnie jako aspirant na Wydziale Metalurgii, a później w krakowskim Instytucie Badań Jądrowych. W 1973 roku otrzymał Złotą Odznakę „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa”.

Wśród jego przejść znalazły się droga Magnogne’a na Petit Dru w 1957 roku, północna ściana Grandes Jorasses w 1959 roku oraz północna ściana Eigeru w 1961 roku. Uczestniczył także w wejściu na Pik Lenina w Pamirze w 1967 roku. W sierpniu 1957 roku został poważnie ranny podczas akcji poszukiwawczej na Mont Blanc. Pisał o wyprawach w czasopismach „Wierchy”, „Taternik” i „Poznaj Świat”, a także w prasie codziennej. Był autorem rozdziału „Na jednej linie z Żuławskim” w książce „Burza nad Alpami” oraz opracowań dotyczących historii i teorii alpinizmu. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Biel (alpinista)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.