Stanisław Cercha

Stanisław Cercha (8 maja 1867 - 23 sierpnia 1919) był polskim historykiem sztuki, malarzem, etnografem i folklorystą. Urodził się i zmarł w Krakowie. Był synem archeologa i rysownika Maksymiliana Cerchy. Malarstwa uczył się u ojca, a w latach 1881-1889 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie jego nauczycielami byli Florian Cynk, Władysław Łuszczkiewicz, Jan Matejko i Feliks Szynalewski. Naukę uzupełniał w Monachium u Antona Ažbego.

Zajmował się folklorem podmiejskiego Krakowa, w szczególności Kleparza. W 1919 roku opublikował pracę „Kleparz, przedmieście Krakowa przed 50 laty”. W latach 1900-1904 wydał trzy tomy „Pomników Krakowa”, zawierające rysunki krakowskich nagrobków wykonane przez niego i jego ojca. Publikował także teksty dotyczące baśni ludowych, etnografii Przebieczan i ceramiki ludowej, a jego prace ukazywały się między innymi w czasopismach „Wisła”, „Ziemia”, „Świat Słowiański” i „Kwartalnik Litewski”. Napisał monografię Łopusznej, która nie została wydana; jej rękopis znajduje się w archiwum Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Cercha” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.