Stanisław Dąbrowiecki

Stanisław Dąbrowiecki (ur. 4 sierpnia 1920 w Krakowie, zm. 1983 w Komorowie) był polskim artystą fotografem, fotografikiem i fotoreporterem. W czasie II wojny światowej pracował jako fotoreporter Czołówki Filmowej Wojska Polskiego, utworzonej w 1943 roku przy 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki na terenie Związku Radzieckiego.

16 kwietnia 1947 roku był jednym z dwóch fotoreporterów dokumentujących egzekucję Rudolfa Hoessa na terenie obozu w Oświęcimiu. Po egzekucji funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego skonfiskowali negatyw z jego aparatu. Negatyw zaginął, gdy był przechowywany w Ministerstwie Sprawiedliwości; z egzekucji zachowało się 11 zdjęć w formie powiększeń. Po wojnie Dąbrowiecki przez wiele lat fotografował dla Przedsiębiorstwa Państwowego Film Polski i pracował jako fotoreporter Centralnej Agencji Fotograficznej. W 1978 roku został członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Jego fotografie znajdują się w zbiorach Polskiej Agencji Prasowej. Był jednym z autorów zdjęć do albumu „Na nowo. Warszawiacy 1945-1955”, wydanego w 2016 roku przez warszawski Dom Spotkań z Historią.

Na podstawie artykułu „Stanisław Dąbrowiecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.