Stanisław Domański

Stanisław Domański urodził się 29 kwietnia 1844 roku w Krakowie, gdzie zmarł 12 lutego 1916 roku. Był polskim lekarzem i neurologiem, profesorem neurologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz radnym Krakowa. Jego ojcem był Wawrzyniec Domański, profesor weterynarii UJ, a żoną Antonina Domańska. Domański uczęszczał do gimnazjum św. Anny, a następnie w latach 1862-1867 studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat z medycyny uzyskał w lutym 1868 roku.

W latach 1870-1874 pracował jako asystent przy katedrze fizjologii u profesora Piotrowskiego. W 1879 roku mianowano go profesorem nadzwyczajnym neuropatologii. Od 1881 roku aż do śmierci należał do rady miejskiej Krakowa, a w 1904 roku pełnił funkcję drugiego wiceprezydenta miasta. Zajmował się także zagadnieniami higieniczno-sanitarnymi jako działacz społeczny. W 1888 roku był członkiem Wydziału Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Krakowie. Opublikował między innymi pracę „Wykład elektroterapii do użytku lekarzy praktycznych zastosowany”, wydaną w Warszawie w 1876 roku. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Domański (neurolog)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.