Stanisław Drabik

Stanisław Drabik, żyjący w latach 1900-1971, był tenorem i reżyserem operowym. Urodził się i zmarł w Krakowie, gdzie ukończył szkołę średnią oraz szkołę śpiewu S. Bursy. Studia operowe odbywał w Warszawie pod kierunkiem Ignacego Dygasa oraz w Mediolanie. Zadebiutował 17 stycznia 1920 roku jako Jontek w „Halce” Stanisława Moniuszki, wystawionej w Teatrze Wielkim w Poznaniu. W latach 1931-1939 występował w Operze Królewskiej w Belgradzie; w 1932 roku zadebiutował tam jako reżyser, przygotowując „Casanovę”. Śpiewał także w Zagrzebiu, Budapeszcie, Wiedniu i na polskich scenach operowych. Jego repertuar obejmował 47 partii tenorowych, w tym role w „Strasznym dworze”, „Tosce” i „Carmen”.

Po II wojnie światowej organizował polską scenę operową we Wrocławiu. Był pierwszym dyrektorem Opery Wrocławskiej, którą kierował w latach 1945-1947, a w latach 1951-1952 pełnił funkcję jej kierownika artystycznego. 8 września 1945 roku wystawił tam „Halkę”, śpiewając Jontka; spektakl zainaugurował działalność opery. W latach 1947-1949 organizował i prowadził we Wrocławiu operę robotniczą, a od 1954 roku robił to w Krakowie. Otrzymał dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Oficerski Orderu Świętego Sawy. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Jego imię nosi ulica na wrocławskim osiedlu Jagodno.

Na podstawie artykułu „Stanisław Drabik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.