Stanisław Kłodziński

Stanisław Kłodziński urodził się 4 maja 1918 roku w Krakowie, gdzie zmarł 1 listopada 1990 roku. Przed wybuchem II wojny światowej studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1939 roku służył w wojskowej służbie medycznej, a podczas okupacji działał w sekcji pomocy więźniom „Patronat” Rady Głównej Opiekuńczej. Pomagał osadzonym w więzieniu na Montelupich i ich rodzinom. Aresztowany w 1941 roku, trafił do Auschwitz-Birkenau, gdzie jako więzień i medyk uczestniczył w ruchu oporu. Pod koniec wojny został przewieziony do Mauthausen-Gusen.

Po wojnie ukończył studia medyczne w Krakowie i uzyskał doktorat. Zajmował się pomocą byłym więźniom obozów, między innymi organizując ich wyjazdy do sanatoriów. Zeznawał w procesach norymberskich oraz zabiegał o upowszechnianie wiedzy o wojnie i polsko-niemieckie pojednanie. Był jednym z inicjatorów opracowania „Zeszytów Oświęcimskich”. Pisał artykuły o chorobach i leczeniu w obozach koncentracyjnych, a także o doświadczeniach medycznych prowadzonych na więźniach.

Na podstawie artykułu „Stanisław Kłodziński (lekarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.