Stanisław Szymański
Tancerz baletowy
- Urodzony
- 17 czerwca 1930, Kraków
- Zmarł
- 10 lutego 1999, Warszawa
- Zawód
- tancerz baletowy
Stanisław Szymański (1930-1999) był polskim tancerzem baletowym. Urodził się w Krakowie, gdzie kształcił się w Szkole Tańca Artystycznego Janiny Jarzynówny-Sobczak, między innymi pod kierunkiem Leona Wójcikowskiego. W latach 1948-1950 występował w zespole Teatru Nowego w Warszawie, a w sezonie 1950/1951 był solistą baletu Opery Poznańskiej. Po służbie wojskowej występował w Zespole Pieśni i Tańca Domu Wojska Polskiego. Od 1956 roku był solistą baletu Państwowej Opery Warszawskiej, a od 1965 roku Teatru Wielkiego w Warszawie. W latach 1967-1985 nosił tam tytuł pierwszego tancerza.
W jego repertuarze znalazły się między innymi role Orfeusza, Pietruszki, Romea i Diabła w „Panu Twardowskim”. W 1963 roku otrzymał nagrodę krytyków muzycznych SPAM „Orfeusz” za partię Orfeusza, a w 1959 roku paryską Nagrodę im. Wacława Niżyńskiego. Był także laureatem Nagrody Ministra Kultury i Sztuki II stopnia oraz Nagrody Państwowej II stopnia. Jako jeden z nielicznych artystów swojego pokolenia otwarcie mówił o swojej homoseksualności; został uznany za ikonę środowisk LGBT. Ostatni raz wystąpił w 1994 roku, w roli aktorskiej w spektaklu „Cztery komedie równoległe”. Zmarł w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Na podstawie artykułu „Stanisław Szymański (tancerz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
