Stefan Dąbek

Stefan Jan Dąbek urodził się 10 grudnia 1910 roku w Krakowie, gdzie w 1929 ukończył szkołę średnią. Kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Rożanie i Ostrowi Mazowieckiej. W 1932 roku został podporucznikiem i rozpoczął służbę w 70. pułku piechoty w Pleszewie, obejmując dowództwo plutonu strzeleckiego. W 1935 roku awansował do stopnia porucznika, ukończył kurs łączności i został dowódcą plutonu łączności.

Po wybuchu II wojny światowej walczył w szeregach macierzystego pułku, między innymi w bitwie nad Bzurą. Po rozbiciu jednostki przedostał się do Puszczy Kampinoskiej, skąd próbował dotrzeć do Warszawy. 22 września 1939 roku poległ pod Łomiankami podczas walk o przebicie się do stolicy. Został pochowany na cmentarzu w Kiełpinie, w kwaterze żołnierzy Wojska Polskiego poległych we wrześniu 1939 roku. W listopadzie 1966 roku pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Walecznych.

Na podstawie artykułu „Stefan Dąbek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.