Stefan Duba-Dębski

Stefan Dębski, znany także jako Stefan Duba-Dębski, urodził się 19 czerwca 1914 roku w Krakowie. Był dziennikarzem, felietonistą i tłumaczem literatury z języka czeskiego i słowackiego. Przed II wojną światową pracował jako asystent w Państwowej Wyższej Szkole Górniczej w Katowicach. Podczas okupacji utrzymywał się z handlu. Po wojnie studiował filologię słowiańską i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując tytuł magistra filozofii. W latach 1945-1947 był urzędnikiem attachatu prasowo-kulturalnego poselstwa RP w Czechosłowacji.

Zadebiutował w „Twórczości” w maju 1947 roku. Publikował artykuły, felietony i przekłady między innymi w „Nowej Kulturze”, „Wsi”, „Świecie” i „Trybunie Ludu”. Współpracował też z Polskim Radiem, dla którego pisał słuchowiska i felietony o literaturze czechosłowackiej. Wśród tłumaczonych przez niego autorów byli Karel Čapek, Ivan Olbracht i Jaroslav Hašek. Jego żona Helena Gruszczyńska i córka Agnieszka Barbara również zajmowały się przekładem literatury. Dębski zmarł 10 stycznia 1977 roku.

Na podstawie artykułu „Stefan Duba-Dębski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.