Stefan Mossor

Stefan Adolf Mossor (23 października 1896-22 września 1957) był polskim oficerem, dowódcą wojskowym i teoretykiem wojskowości. Urodził się w Krakowie, gdzie w 1919 roku zameldował się w dowództwie i sztabie Armii Polskiej we Francji. Służył w Legionach Polskich, a następnie w Wojsku Polskim. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził szwadronem. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie i École Supérieure de Guerre w Paryżu, po czym wykładał w warszawskiej uczelni. W latach 1937-1938 opracował pod kierownictwem Tadeusza Kutrzeby Studium planu strategicznego Polski przeciw Niemcom. W 1939 roku dowodził 6 pułkiem strzelców konnych i trafił do niewoli niemieckiej.

Po wojnie wstąpił do ludowego Wojska Polskiego, pełnił funkcje sztabowe i dowodził Grupą Operacyjną „Wisła”, powołaną do przesiedlenia ludności ukraińskiej. Od 1946 roku był zastępcą szefa Sztabu Generalnego, a w 1947 roku został generałem dywizji. W 1950 roku aresztowano go, a rok później skazano na dożywotnie więzienie. Opuścił je w 1955 roku, a w 1956 roku został prawnie zrehabilitowany i wrócił do służby. Zmarł w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Stefan Mossor” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.