Stefan Piotrowski

Stefan Leon Piotrowski, używający także nazwiska Ginwiłł-Piotrowski, urodził się 11 kwietnia 1910 roku w Krakowie, a zmarł 17 stycznia 1985 roku w Warszawie. Był polskim astronomem i współtwórcą warszawskiej szkoły astronomicznej. Studiował matematykę i astronomię na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując stopnie magistra w 1932 i 1934 roku. W 1933 roku rozpoczął w krakowskim obserwatorium badania minimów gwiazd zaćmieniowych, które stały się tematem jego rozprawy doktorskiej.

Po wojnie kontynuował pracę naukową w Krakowie, a w 1947 roku odbył roczny staż w Harvard College Observatory. Wspólnie z Adamem Strzałkowskim zbudował pierwszy w Polsce fotometr fotoelektryczny. W 1952 roku przeniósł się na Uniwersytet Warszawski, gdzie prowadził działalność dydaktyczną i organizacyjną. Zainicjował utworzenie Zakładu Astronomii PAN, którym kierował w latach 1965-1973, oraz redagował czasopisma „Urania” i „Postępy Astronomii”. Badał między innymi orbity gwiazd zaćmieniowych, transfer promieniowania w atmosferach gwiazd, pył międzygwiazdowy i zderzenia asteroid. W 1962 roku został członkiem PAN. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Stefan Piotrowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.