Stefan Ryś

Stefan Jan Ryś, używający także nazwisk Stanisław Rutkowski i Stefan Wadora oraz pseudonimów „Fischer”, „Józef” i „Referent”, urodził się 24 lipca 1906 roku w Krakowie. Był porucznikiem czasu wojny Armii Krajowej i członkiem ZWZ-AK. Po ukończeniu Gimnazjum im. Bartłomieja Nowodworskiego około 1930 roku przeniósł się do Gdyni, gdzie pracował w Samodzielnym Referacie Informacyjnym Dowództwa Floty. W kampanii wrześniowej 1939 roku uczestniczył w obronie Oksywia. Od listopada tego roku działał w konspiracji, organizując przerzut ludzi przez Słowację na Węgry. Od 1941 roku był zastępcą szefa Wydziału Bezpieczeństwa i Kontrwywiadu Oddziału II Komendy Głównej ZWZ-AK.

W lipcu 1944 roku został osadzony na Pawiaku, skąd uciekł. Podczas powstania warszawskiego trafił do obozu przejściowego w Pruszkowie, a następnie do Gross-Rosen. Po wyzwoleniu obozu w marcu 1945 roku wrócił do rodzinnego Krakowa. Był dwukrotnie aresztowany, a w 1954 roku skazany na sześć lat więzienia; w 1956 roku został zrehabilitowany. Pracował w Gdańskiej Fabryce Farb i Olejów w Oliwie, gdzie kierował działem zaopatrzenia. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Walecznych i Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami. Zmarł 24 września 1975 roku w Gdyni.

Na podstawie artykułu „Stefan Ryś” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.