Tadeusz Abłamowicz
Polski oficer, ofiara zbrodni katyńskiej
- Urodzony
- 2 lutego 1884, Kraków
- Zmarł
- 1940, Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka
Tadeusz Abłamowicz urodził się 2 lutego 1884 w Nowej Wsi Narodowej, obecnie części Krakowa. Uczył się w krakowskim Gimnazjum św. Jacka, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1908 pracował w Banku Krajowym we Lwowie. Służył w artylerii armii austro-węgierskiej, a podczas I wojny światowej walczył na frontach rosyjskim i serbskim.
Po powrocie do Lwowa uczestniczył w obronie miasta podczas wojny polsko-ukraińskiej, a następnie służył w Wojsku Polskim. W czasie wojny polsko-bolszewickiej dowodził baterią w 205 pułku ochotniczym. Osiągnął stopień majora rezerwy artylerii. Pracował w Banku Gospodarstwa Krajowego, a później był dyrektorem Banku Ziemian we Lwowie.
W grudniu 1939 został aresztowany przez Sowietów we Lwowie i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD. Jego nazwisko znalazło się na Ukraińskiej Liście Katyńskiej; został pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni. Zmarł w 1940 roku.
Na podstawie artykułu „Tadeusz Abłamowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.