Tadeusz Dzik
Adwokat
- Urodzony
- 1915, Kraków
- Zmarł
- 2009
- Zawód
- adwokat
Tadeusz Dzik (1915-2009) był polskim adwokatem, urodzonym w Krakowie. Wychowywał się w tym mieście, gdzie uczęszczał do gimnazjum im. Jana Kochanowskiego. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przyjaźnił się z rodziną Wahlów, której pomagał podczas II wojny światowej.
Pracując w Elektrowni Miejskiej, uzyskał przydział do Podgórza i wykorzystywał przepustkę służbową, by wchodzić do krakowskiego getta. Pomagał rodzinie Wahlów, między innymi wyprowadził jej członków z getta podczas deportacji i organizował fałszywe dokumenty. Wspierał także inne osoby, dostarczając dokumenty i żywność. Gestapo aresztowało go pod zarzutem pomocy Żydom; po przesłuchaniu i pobiciu został zwolniony z braku dowodów.
Po wojnie zamieszkał w Gdyni i pracował jako adwokat, pozostając czynny zawodowo do późnych lat życia. Do końca czuł się związany z Krakowem i regularnie tam wracał. W 1985 roku otrzymał medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Zmarł w Rumi.
Na podstawie artykułu „Tadeusz Dzik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
