Tadeusz Łukaszewski

Tadeusz Łukaszewski urodził się 23 grudnia 1896 roku w Krakowie. W sierpniu 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich i służył w 2. Pułku Piechoty, a następnie w 4. Pułku Piechoty. Brał udział w walkach między innymi pod Mołotkowem i Jastkowem oraz pod Kostiuchnówką i nad Stochodem. Był kilkakrotnie ranny lub kontuzjowany, a po chorobie przebywał w szpitalu w Chełmie. W 1918 roku działał w tajnej organizacji POW „Znicz” w Krakowie. Po upadku Austrii wyjechał do Lwowa i uczestniczył w jego obronie.

Służył w 40. Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich, z którym dotarł pod Kijów, a w 1921 roku został zdemobilizowany. Dwa lata później wstąpił do Policji Państwowej, zaś w 1927 roku został powołany do służby czynnej w 43. Pułku Strzelców Legionu Bajończyków. Od 1932 roku pracował w Wojskowym Sądzie Rejonowym w Krakowie. W 1936 roku przeszedł w stan spoczynku. Otrzymał Krzyż Niepodległości, medale za wojnę 1918-1921 i dziesięciolecie odzyskanej niepodległości oraz odznaki „Orlęta” i za rany i kontuzje. Zmarł 6 listopada 1968 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Łukaszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.