Tadeusz Tempka
Lekarz
- Urodzony
- 15 października 1885, Kraków
- Zmarł
- 14 marca 1974, Kraków
- Zawód
- lekarz
Tadeusz Tempka (1885-1974) był polskim lekarzem internistą i hematologiem. Urodził się i zmarł w Krakowie, z którym związał większość swojej pracy zawodowej. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. Pracował między innymi w Szpitalu św. Łazarza i klinikach tej uczelni. W czasie I wojny światowej służył jako lekarz armii austriackiej na froncie włoskim i bałkańskim. W 1928 roku objął kierownictwo I Kliniki Chorób Wewnętrznych UJ, a w roku akademickim 1937-1938 był dziekanem Wydziału Lekarskiego.
W listopadzie 1939 roku został aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau i osadzony w obozie Sachsenhausen. Po powrocie do Krakowa pracował podczas okupacji między innymi w getcie krakowskim, uczestniczył w tajnym nauczaniu i kontynuował pracę naukową. W 1947 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego, a później kierował kliniką UJ, a następnie Akademii Medycznej. Zajmował się badaniami krwi i szpiku kostnego oraz niedokrwistością złośliwą. W 1949 roku założył Polskie Towarzystwo Hematologiczne. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk. W 1963 roku przeszedł na emeryturę.
Na podstawie artykułu „Tadeusz Tempka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
