Witold Karolewski

Witold Aleksander Karolewski urodził się 28 kwietnia 1890 roku w Krakowie. Był synem Aleksandra i Anny z Parysów. W 1908 roku zdał maturę w Gimnazjum św. Jacka, a następnie ukończył Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Instytut Towaroznawstwa w Krakowie. W 1914 roku wstąpił do Legionów i służył w 7. oraz 5. pułku piechoty. Od listopada 1918 roku służył w Wojsku Polskim i walczył o Lwów. Podczas wojny 1920 roku pracował w parkach uzbrojenia. Po jej zakończeniu został kierownikiem laboratorium analiz materiałów wybuchowych w Krakowie.

W 1922 roku został kapitanem, a w 1928 roku majorem uzbrojenia. W latach 1928-1939 był zastępcą kierownika Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia w Warszawie. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu między 4 a 7 kwietnia 1940 roku; nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji. Był mężem Zofii Bylcówny i ojcem czworga dzieci. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go podpułkownikiem. Otrzymał m.in. Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych i Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Witold Karolewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.