Witold Klepacki

Witold Klepacki, polski lekarz i pediatra, urodził się 7 marca 1897 roku w Krakowie. Ukończył tam gimnazjum, a w 1918 roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich. Po uzyskaniu dyplomu doktora w 1922 roku pracował w klinice pediatrycznej UJ, gdzie w 1926 roku został pierwszym asystentem.

W grudniu 1926 roku przeniósł się do Lublina, a od stycznia następnego roku kierował szpitalem dziecięcym fundacji Vetterów. Rozwijał placówkę, w której powstały nowe oddziały i ambulatorium, oraz przyczynił się do utworzenia sanatorium dla dzieci chorych na gruźlicę. Podczas wojny pozostał dyrektorem szpitala i uczestniczył w pomocy więźniom Majdanka. Po wojnie kierował Miejskim Szpitalem Dziecięcym w Lublinie i Kliniką Chorób Dzieci, a w latach 1955-1956 był prodziekanem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej. Zmarł 19 marca 1960 roku w Lublinie. Otrzymał między innymi Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Witold Klepacki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.