Włodzimierz Lewik
Krytyk literacki, oficer, poeta
- Urodzony
- 1905, Kraków
- Zmarł
- 1962, Warszawa
- Zawody
- krytyk literacki, oficer, poeta
Włodzimierz Lewik (1905-1962) był polskim poetą, tłumaczem i krytykiem literackim. Urodził się w Krakowie, gdzie spędził część dzieciństwa, a maturę zdał w Samborze. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Jako poeta zadebiutował w 1926 roku, a trzy lata później wydał tom „Moje prowincjonałki”. Publikował wiersze, recenzje literackie i teatralne oraz przekłady w czasopismach. Pracował też w Wydawnictwie Zakładu Narodowego im. Ossolińskich i współpracował z Polskim Radiem.
Podczas kampanii wrześniowej walczył w rejonie Lwowa, a następnie trafił do niemieckiej niewoli. Po wojnie przebywał w Niemczech, gdzie pracował w polskich organizacjach i przedstawicielstwach. W 1950 roku wrócił do kraju i podjął pracę w Państwowym Instytucie Wydawniczym; od 1956 roku kierował tam redakcją literatury angielskiej. Tłumaczył między innymi utwory Shakespeare’a, Byrona, Wilde’a i Brechta, a także fragmenty poetyckie „Hobbita” i dwóch tomów „Władcy Pierścieni”. Zmarł w Warszawie w 1962 roku.
Na podstawie artykułu „Włodzimierz Lewik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.