Włodzimierz Scholze-Srokowski
Oficer dyplomowany Wojska Polskiego
- Urodzony
- 4 kwietnia 1894, Kraków
- Zmarł
- 1 sierpnia 1972, Londyn
Włodzimierz Leon Scholze-Srokowski, oficer dyplomowany piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, urodził się 4 kwietnia 1894 roku w Krakowie. Służył jako porucznik piechoty cesarskiej i królewskiej armii, a podczas I wojny światowej dostał się do rosyjskiej niewoli. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Był oficerem 83 pułku piechoty, ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie, a następnie służył m.in. w Ministerstwie Spraw Wojskowych i Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I.
W kolejnych latach był zastępcą dowódcy 72 pułku piechoty, wykładowcą Szkoły Gazowej oraz kierownikiem Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Przemyślu. Po II wojnie światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. W 1964 roku prezydent RP na uchodźstwie August Zaleski mianował go generałem brygady. Scholze-Srokowski otrzymał m.in. Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari. Zmarł 1 sierpnia 1972 roku w Londynie; został pochowany na cmentarzu parafialnym w Chrzanowie.
Na podstawie artykułu „Włodzimierz Scholze-Srokowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.