Wojciech Bartel

Wojciech Maria Mieczysław Władysław Bartel, polski historyk prawa, kanonista i prawnik, urodził się 27 grudnia 1923 roku w Krakowie. We wrześniu 1939 roku uczestniczył w wojnie obronnej w 52. pułku piechoty. Wzięty do niewoli jako szeregowiec, został zwolniony. Uczęszczał do III Gimnazjum w Krakowie, a maturę zdał na tajnych kompletach. Studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim rozpoczął w 1945 roku. Stopień magistra praw uzyskał w 1949 roku, doktorat obronił w 1959, a habilitację uzyskał w 1965.

Bartel wykładał historię prawa kanonicznego na Uniwersytecie Jagiellońskim i Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Przyczynił się do reaktywowania na UJ Katedry Historii Prawa Kanonicznego. Od 1977 roku był profesorem nadzwyczajnym, a od 1991 profesorem zwyczajnym. Należał do Polskiej Akademii Umiejętności, Selden Society i Société d’Histoire de Droit. Zajmował się także historią prawa państwowego i historią nauki. Opublikował m.in. „Ustrój władz cywilnych powstania kościuszkowskiego”, „Ustawodawstwo Księstwa Warszawskiego” oraz „Ustrój i prawo Wolnego Miasta Krakowa 1815-1846”. Zmarł 2 września 1992 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Wojciech Bartel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.