Zbigniew Perzanowski
Archiwista, historyk, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 23 października 1922, Kraków
- Zmarł
- 3 lutego 1999
- Zawody
- archiwista, historyk, wykładowca akademicki
Zbigniew Perzanowski (23 października 1922 - 3 lutego 1999) był polskim historykiem, archiwistą, wydawcą źródeł i wykładowcą akademickim. Urodził się w Krakowie, gdzie uczęszczał do Gimnazjum i Liceum im. Nowodworskiego. Po zamknięciu szkoły przez niemieckie władze kontynuował naukę w szkole handlowej i na tajnych kompletach. W 1943 zdał maturę i rozpoczął tajne studia prawnicze. Po wojnie podjął studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończył w 1949 pod kierunkiem Władysława Semkowicza.
W 1949 został młodszym asystentem na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uzyskał doktorat w 1961, habilitował się w 1968, a od 1970 kierował tam Zakładem Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki. W latach 1960-1978 prowadził zajęcia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W 1981 został mianowany profesorem zwyczajnym i objął stanowisko dyrektora Archiwum Państwowego w Krakowie, którym kierował do 1991. Był członkiem rady redakcyjnej „Rocznika Historyczno-Archiwalnego”. Opublikował między innymi prace o opactwie benedyktyńskim w Lubiniu oraz średniowiecznych dokumentach małopolskiej wsi Popowice. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Na podstawie artykułu „Zbigniew Perzanowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.