Zenon Parvi
Dramaturg, dziennikarz
- Urodzony
- 22 grudnia 1868, Kraków
- Zmarł
- 15 lutego 1910, Kraków
- Zawody
- dramaturg, dziennikarz
Zenon Parvi, używający pseudonimu Gabryel, urodził się 22 grudnia 1868 roku w Krakowie i zmarł tam 15 lutego 1910 roku. Był dziennikarzem i dramatopisarzem. Pochodził z rodziny zegarmistrza Teofila Parviego i Leontyny z domu Rogowskiej. Ze strony matki był bratem ciotecznym Stanisława Wyspiańskiego i Antoniego Waśkowskiego, a jego szwagrem był rzeźbiarz Tadeusz Błotnicki.
Parvi pracował w „Nowej Reformie” oraz korespondował z warszawskimi pismami „Przegląd Tygodniowy” i „Kurier Codzienny”. W latach 1901-1904 prowadził rubrykę „Z Krakowa”, w której omawiał spektakle teatralne i wydawnictwa literackie. W 1903 roku opublikował dramat naturalistyczny „Knajpa”, ze wstępem Gabrieli Zapolskiej o społecznych skutkach alkoholizmu. Pisał również sztuki dla sceny amatorskiej i teatru ludowego, między innymi „Marsz, marsz Dąbrowski” z 1901 roku oraz „Rok 1794 (Berek Joselewicz)” z 1904 roku. W 1907 roku opublikował w „Nowej Reformie” wspomnienia o Wyspiańskim. Nie założył rodziny. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w grobowcu rodzinnym.
Na podstawie artykułu „Zenon Parvi” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.